Ετικέτες

Παρασκευή, 30 Ιουνίου 2017

Συνάντηση θεοδωρακιστών στα Εξάρχεια




Η πρώτη συνάντηση θεοδωρακιστών έγινε πραγματικότητα! 

Σε ταβέρνα στην περιοχή των Εξαρχείων, φίλοι "επώνυμοι" κι ανώνυμοι που αγαπούν τον Μίκη Θεοδωράκη πέρασαν κάποιες ώρες μαζί, συζήτησαν και φυσικά τραγούδησαν θεοδωρακικές μελωδίες!

Ευχαριστούμε τον Στέλιο Διαμαντή και τον "εμπνευστή" της βραδιάς Νίκο Ρίγγα για το ...ρεπορτάζ της συνάντησης και το κείμενο που ακολούθησε!

Το μόνο σίγουρο είναι πως θα ακολουθήσουν κι άλλες τέτοιες συναντήσεις!

Οι συντελεστές του Θεοδωρακισμού/Theodorakism

Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Ντροπή σε όλους εμάς...

του Κωστάκη Αντωνίου

Λαός που ζει στην πνευματική και
οικονομική φτώχεια, πνευματικοί
άνθρωποι που κατάντησαν δημόσιοι
υπάλληλοι και ΜΜΕ που εξελίχθησαν
σε βαποράκια των πολιτικών

O διαπρεπής Συνταγματολόγος Γιώργος Κασιμάτης,  σε γνωμάτευση του, θεωρεί ότι η συμμετοχή της Ελλάδας και της Κύπρου στη Διάσκεψη της Ελβετίας "συνιστά διεθνή αναγνώριση του λόγου τρίτων κρατών επί της Κύπρου" και τη χαρακτηρίζει παράνομη και αντίθετη με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο τα δε αποτελέσματα της άκυρα.

Ο Γεωπολιτικός Αναλυτής και αρθρογράφος- συγγραφέας Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος,  σε άρθρο του στη Σημερινή της Κυριακής, χαρακτηρίζει τη Διάσκεψη ως "βαρύτατο έγκλημα κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας". Και εξηγεί: "Υφαρπάσσει την ύψιστη συντακτική εξουσία που έχει μόνον ο κυπριακός λαός και κανείς άλλος, αποδίδοντας την σε διάσκεψη όπου συμμετέχουν τρία ξένα κράτη. Δεν είναι μόνο παράνομη, είναι και παράλογη. Καλούνται Βρετανία και Τουρκία, δύο κράτη με αιώνες βλέψεων στο νησί, που υποκίνησαν τη διαμάχη Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, διεξήγαγαν αιματηρούς πολέμους εναντίον της Κύπρου, να συμβάλουν στη λύση του προβλήματος  που δημιούργησαν. Μόνο να  αποτελειώσουν την Κύπρο μπορούν αυτοί. Αθήνα και Λευκωσία δεν έδωσαν καμία πειστική εξήγηση γιατί απεδέχθησαν μια τουρκική πρόταση που αρνούνταν όλες οι μέχρι τώρα ελληνικές και κυπριακές κυβερνήσεις. Εκ των πραγμάτων μόνη δυνατή εξήγηση είναι ότι το ζήτησαν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι τους, επειγόμενες να πάρουν τον έλεγχο της Κύπρου και γνωρίζοντας ότι "λύσεις" τους δεν περνούν σε δημοψήφισμα". Και τονίζει: "Φέρει βαρύτατη ευθύνη για το έγκλημα, όχι μόνον όποιος συμπράττει ενεργά, εν προκειμένω ο Κύπριος Πρόεδρος και η ελληνική κυβέρνηση, αλλά και όσοι δεν καταγγέλλουν την παρανομία και δεν κάνουν ό,τι μπορούν για να τη σταματήσουν. Η Ιστορία δεν θυμάται τόσο αυτούς που σταύρωσαν τον Χριστό, όσο τον Πόντιο Πιλάτο".

Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΕΓΚΛΗΜA! - του Μίκη Θεοδωράκη



Σχολιάζοντας το άρθρο του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου σχετικά με την Διάσκεψη της Γενεύης δεν θα επαναλάβω τις καίριες αναλύσεις του που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι για μια ακόμα φορά απειλείται η κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Υπάρχουν αρμοδιότεροι από μένα, όπως ο καθηγητής Γεώργιος Κασιμάτης, που θεωρεί ότι «η συμμετοχή της Ελλάδας και της Κύπρου στην Διάσκεψη αυτή συνιστά διεθνή αναγνώριση του λόγου τρίτων κρατών επί της Κύπρου» και γι’ αυτό την χαρακτηρίζει παράνομη και αντίθετη με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, τα δε αποτελέσματά της άκυρα.

Εγώ θα σταθώ στη θέση και στον ρόλο της Ελλάδας μέσα στο πλαίσιο της σημερινής ιστορικής συγκυρίας, όπου κυριαρχούν οι δυνάμεις (με πρώτες τις ΗΠΑ) για τις οποίες η διεξαγωγή πολεμικών επιθέσεων αποτελεί κύριο σκοπό τόσο για την οικονομική και κοινωνική τους ανάπτυξη όσο και για την ικανοποίηση της επιθετικής ψυχολογίας που διαμορφώνει ένα νέο είδος παλλαϊκού πανεθνικού ιμπεριαλισμού, πρωτοφανούς σε αγριότητα και κυνισμό.

Πραξικόπημα: Καταλύουν την Κυπριακή Δημοκρατία στη Γενεύη

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου


Η επικείμενη σύγκληση της Διάσκεψης της Γενεύης συνιστά βαρύτατο έγκλημα κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας. Υφαρπάσσει την ύψιστη συντακτική εξουσία που έχει μόνο ο κυπριακός λαός και κανείς άλλος, αποδίδοντάς την σε διάσκεψη όπου συμμετέχουν τρία ξένα κράτη.

Δεν είναι μόνο παράνομη, είναι και παράλογη. Καλούνται Βρετανία και Τουρκία, δύο κράτη με αιώνες βλέψεων στο νησί, που υποκίνησαν τη διαμάχη Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, διεξήγαγαν αιματηρούς πολέμους εναντίον της Κύπρου, να συμβάλλουν στη λύση του προβλήματος που δημιούργησαν. Μόνο να αποτελειώσουν την Κύπρο μπορούν αυτοί.

Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

Ο Βόλος τιμά τον Μίκη Θεοδωράκη



Μετά από πολλά χρόνια, την Παρασκευή 23 Ιουνίου 2017, στο ανοιχτό Δημοτικό Θέατρο Βόλου «Μελίνα Μερκούρη», ώρα 9:30 μμ., σε συνδιοργάνωση με την Διεύθυνση Πολιτισμού του ΔΟΕΠΑΠ-ΔΗΠΕΘΕ του Δήμου Βόλου και με ενιαία φιλική τιμή εισόδου 7 €, ο Βόλος τιμά τον Μίκη Θεοδωράκη.

Τα δύο ερασιτεχνικά σωματεία της πόλης, η Βολιώτικη Χορωδία, που συμπληρώνει φέτος 80 χρόνια συνεχούς δημιουργικής παρουσίας, και η Χορωδία Εκπαιδευτικών Νομού Μαγνησίας ενώνουν τις δυνάμεις τους σε μια ευγενή προσπάθεια για την παραγωγή πολιτιστικού έργου.

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Μίκης, ο Ουρανομήκης! Το πιο αληθινό "ευχαριστούμε"



Του Νίκου Κασκαβέλη 

Όλες οι στιγμές έχουν τη μοναδικότητά τους. Έρχονται και παρέρχονται, ποτέ δεν θα έρθει ξανά η ίδια. Όταν όμως αυτή η μοναδικότητα αφορά και αγγίζει πολλούς, τότε η στιγμή αυτή γίνεται ιστορική! Πόσο μάλλον όταν αγγίζει ένα ολόκληρο λαό, όπως εκφράστηκε για δεκαετίες. Η συναυλία προχθές στο Καλλιμάρμαρο, προς τιμή του Μίκη Θεοδωράκη, ήταν μια τέτοια στιγμή. Μια κορυφαία στιγμή που θα μείνει και θα μνημονεύεται. Πάνω από τα παροδικά και ασήμαντα. Σε μια εποχή γενικής μαυρίλας και αρνητικότητας, διχαστικών συναισθημάτων και εστίασης στις δυσκολίες της ζωής, ήρθε αυτή η βραδιά να μας θυμίσει τόσα. Να μας θυμίσει αυτά που μας ενώνουν. Όχι μόνο σαν Έλληνες, μα σαν ανθρώπους. Σε ένα άλλο επίπεδο, μακριά από την καθημερινή μιζέρια ή την τριβή. Τα "υψηλά" συναισθήματα της νιότης κι όχι μόνο, τις καθαρές έννοιες της αγάπης, της ομορφιάς, της αδελφοσύνης, των ιδανικών. Μέσα από τα λόγια των μεγάλων μας ποιητών. Των παγκόσμιων και των εθνικών. Που με τα λόγια τους ζωγράφισαν αλλά και διαμόρφωσαν τη σύγχρονη Ελλάδα. Την ψυχοσύνθεση του λαού της.

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

Ο Μίκης εξέφρασε το κοινό αίσθημα όλης της Ελλάδας!


Συναυλία αφιερωμένη στον Μίκη Θεοδωράκη στο Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκό Στάδιο στην Αθήνα στις 19 Ιουνίου, 2017 / Tribute Concert to Mikis Theodorakis in the Panathenaic Stadium also known as Kallimarmaro in Athens, Greece on Jun. 19, 2017
«Ο άνθρωπος που δεν έκλαψε όταν του συνέθλιψαν το πόδι και όταν τον έθαψαν ζωντανό στη Μακρόνησο, όταν τον πέταξαν μέσα σε βόθρο στην Ικαρία, όταν τον πήγαιναν για εκτέλεση στην Τρίπολη, όταν έκανε αιμόπτυση στον Ωρωπό, μόλις έχει τελειώσει την διεύθυνση της «Άρνησης» και ένας λυγμός συγκίνησης του ξεφεύγει. Λυγίζουν και οι Γίγαντες!» 

Φίλοι του Μίκη Θεοδωράκη

«[…] Με τι καρδιά, με τι πνοή,
τι πόθους και τι πάθος
πήραμε τη ζωή μας· λάθος!
κι αλλάξαμε ζωή.» 

Άρνηση, του Γιώργου Σεφέρη

Ο γίγαντας Μίκης Θεοδωράκης (σαν την Ελλάδα κάποτε), καθηλωμένος στην αναπηρική πολυθρόνα (σαν την Ελλάδα τώρα), δεν μπορεί να περπατήσει, να σταθεί όρθιος να διευθύνει την ορχήστρα του (σαν την Ελλάδα που δεν μπορεί να διευθύνει τη ζωή της).

Και ‘κεί που τελειώνει το τραγούδι [πήραμε τη ζωή μας΄ λάθος! κι αλλάξαμε ζωή] συγκινείται, δακρύζει, σκύβει και κρύβει το πρόσωπό του μέσα στα χέρια του.

Ακόμα και χωρίς να το συνειδητοποιήσει, για άλλη μια φορά, ο παγκόσμιος έλληνας καλλιτέχνης, εξέφρασε το κοινό αίσθημα ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ του σήμερα. Το κοινό αίσθημα που συμπεριλαμβάνει και συνθέτει όλα τα συναισθήματα που έχει ζήσει κάθε ένας από μας και όλοι μαζί τα τελευταία χρόνια.

Ο Μίκης και οι νέοι

Toυ Γεώργιου Π. Μαλούχου

Βούλιαξε από τον κόσμο προχθές το βράδυ το Καλλιμάρμαρο. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι βρέθηκαν εκεί για τη συναυλία με τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη. 

Ο ίδιος έκανε πράξη την υπόσχεσή του και διηύθυνε στο τέλος δύο από αυτά, προκαλώντας ρίγη ενθουσιασμού και συγκίνησης. Ηταν κάτι που, αναμφίβολα, όσοι το έζησαν, ουδέποτε θα το ξεχάσουν. Επίσης, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας ήταν εκεί, όπως και ο πρόεδρος της Βουλής – και ορθώς: έπρεπε, αν μη τι άλλο για την ιστορία, να αντιπροσωπεύεται και η «επίσημη» Ελλάδα σε μία τέτοια, εντελώς μοναδική, στιγμή, την οποία όφειλε να είχε μεταδώσει ζωντανά και η κρατική τηλεόραση, ή τουλάχιστον να την είχε μαγνητοσκοπήσει ολόκληρη. 

Το να μιλήσει κανείς παραπάνω για τον Μίκη Θεοδωράκη, είναι ασφαλώς περιττό: το έργο του και η ανεπανάληπτη σχέση του με τον κόσμο, με την ελευθερία, με τη δημοκρατία, με την Ελλάδα, την ταυτότητά της και την ιστορία της, τα λένε όλα από μόνα τους, δεν έχουν ανάγκη κανέναν. 

Όλη η Ελλάδα για το Μίκη …και η εκπλήρωση παιδικού ονείρου - του Βασίλη Ασβεστόπουλου

Στη δεκαετία του 70, στα χρόνια των συνταγματαρχών βρέθηκα μικρό παιδί σε μια συναυλία του Μίκη στο Άαχεν. Το Άαχεν τότε είχε συγκεντρώσει ένα μεγάλο μέρος των αντιστασιακών κατά της χούντας. Οι συναυλίες του Μίκη ήταν μάλλον πιο πολύ πολιτικές εκδηλώσεις Ελλήνων παρέα με Γερμανούς που αντιπαθούσαν τη χούντα και συμπαθούσαν την δυναμική της μουσικής του Μίκη.
Μια φωτογραφία κουνημένη, υποφωτισμένη και φλου μου θυμίζει μια απ’ αυτές τις συναυλίες. Είχα μια μικρή πόκετ καμερα με κασέτα και είχα πατήσει το κουμπί για να απαθανατίσω τότε έναν ογκόλιθο, έναν γίγαντα όπως φαινόταν ο Μίκης στα μάτια ενός πιτσιρικά που στέκεται στην άκρη της σκηνής κάτω απ΄ την ορχήστρα. Φυσικά η φωτογραφία δε πέτυχε. Με φιλμάκι 100 ASA και μια φωτογραφική μηχανή της πλάκας στα χέρια ανεκπαίδευτου παιδιού φάνηκε μόνο ένα κούνημα ενός σώματος μέσα στο απόλυτο μαύρο.

Μόνο ο Μίκης...


Είναι το video της στιγμής που ο Μίκης κλείνει τη συναυλία στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο, διευθύνοντας πάνω στη σκηνή την "Άρνηση" σε στίχους του Γιώργου Σεφέρη. Το αγαπημένο τραγούδι του Μίκη. Στο τέλος, στον στίχο "...πήραμε τη ζωή μας' λάθος. Κι αλλάξαμε ζωή...", ο αετός-Μίκης, μαζεύει τις φτερούγες του που είχαν σκεπάσει όχι απλά όλους μας στο Στάδιο, αλλά όλη την Ελλάδα και την Οικουμένη, και σκεπάζει το πρόσωπό του σκυμμένος. Είναι η στιγμή που ξεσπά συγκινημένος.

Φανταζόμαστε ίσως, αλλά ποτέ δεν θα κατανοήσουμε και ποτέ δεν θα συνειδητοποιήσουμε ακριβώς τι συναίσθημα κατακλύζει εκείνη τη στιγμή τον Μίκη. Ουδείς άνθρωπος θα μπορέσει να συλλάβει τη στιγμή που ο Μίκης αισθάνεται μετά το τέλος του τραγουδιού.

Ουδείς θα μπορέσει να αντιληφθεί, πως νιώθει ο Μίκης των 93 χρόνων, όταν μετά από 75 χρόνια αδιάλειπτου και συνεχούς Αγώνα, κόντρα στον ιταλογερμανικό φασισμό και ναζισμό της κατοχής 1940-44, υπέρ της Ενότητας του ελληνικού Λαού μετά τον εμφύλιο 1946-1949, απέναντι στα βασανιστήρια, τις εξορίες και τα "μακρονήσια" που ακολούθησαν, υπέρ της Πατριωτικής και Πολιτισμικής Αναγέννησης της δεκαετίας του '60, κατά της Χούντας των συνταγματαρχών της επταετίας 1967-1974, για την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας μεταπολιτευτικά, για τον ελληνικό Πολιτισμό και την Ειρήνη κόντρα στη φαυλότητα και την βαρβαρότητα της πραγματικότητας της δεκαετίας του '80, μέχρι τα χημικά της πλατείας Συντάγματος (2012) και τον Αγώνα για Ανεξαρτησία της εποχής των μνημονίων (2010-), κατεβάζει τα χέρια ολοκληρώνοντας την μεγαλύτερη συναυλία που γνώρισε η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια.

Ουδείς γνωρίζει τι κρύβει μέσα στον νου, στη ψυχή και την καρδιά του ο Μίκης εκείνη τη στιγμή...

Μόνο ο Μίκης...

Εμείς από την πλευρά μας, δεν μπορούμε να σε ευχαριστήσουμε αρκετά Μίκη για ό,τι έχεις προσφέρει στον Άνθρωπο. Σου είμαστε εσαεί ευγνώμονες και σου υποσχόμαστε να στηρίξουμε το Όραμά σου με όλες μας τις δυνάμεις.



Οι συντελεστές του Θεοδωρακισμού/Theodorakism

Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

Γράφει ο ...Σπινθήρας: Η Ελλάδα για τον Μίκη και ο Μίκης για την Ελλάδα



Φωτο: Menelaos Myrillas / Επεξεργασία: Θεοδωρακισμός/Theodorakism

Λίγες ώρες μετά το τέλος της συναυλίας «Όλη η Ελλάδα για τον Μίκη» και προσπαθούμε να συνέλθουμε! Στο Παναθηναϊκό Στάδιο (Καλλιμάρμαρο) χθες, η Ελλάδα ήταν πράγματι εκεί για τον Μίκη και ο Μίκης όπως πάντα εκεί για την Ελλάδα!

Χίλιες φωνές, από χίλιους χορωδούς από 30 χορωδίες προερχόμενες από την Κηφισιά και το Μαρκόπουλο Αττικής μέχρι την Χίο, την Θεσσαλονίκη και την Πάτρα, ενώθηκαν με περισσότερους από 50,000 θεατές που κατέκλυσαν το Καλλιμάρμαρο και το αποτέλεσμα ήταν εξωπραγματικό. Αυτό ήταν και η απάντησή μας, τόσο στη βαρβαρότητα της εποχής, όσο και στον μιντιακό «αποκλεισμό» που αισθάνθηκε για ακόμη μία φορά ο Μίκης, τις τελευταίες εβδομάδες, μετά την τεράστια επιτυχία στο Ντίσελντορφ και παραμονές της συναυλίας στο Παναθηναϊκό Στάδιο.

ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ, ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ! - της Χρύσας Αριάδνης Κουσελά


Foto: Menelaos Myrillas/SOOC

Η χθεσινή βραδιά της 19ης Ιουνίου, 2017,  δικαίως θα καταγραφεί στα ιστορικά κιτάπια ως μια κορυφαία στιγμή για την Ελλάδα. Όχι γιατί ο Μίκης Θεοδωράκης είναι ο μόνος Έλληνας, που μπορεί να απευθύνει κάλεσμα σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς και να γεμίσει σχεδόν όλο το Καλλιμάρμαρο αλλά γιατί μπορεί και βαστάει ολόκληρη την Ελλάδα στους ώμους του.

Ο Μίκης Θεοδωράκης στέκεται όρθιος από το 1925 έως σήμερα, είναι αγωνιστής και καλλιτέχνης μαζί, έχει πολιτική σκέψη και βαθιά παιδεία. 

Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

Η «όλη Ελλάδα» του Μίκη Θεοδωράκη - του Τάσου Βαρούνη



Με αφορμή μια συναυλία…

του Τάσου Βαρούνη

«Όλη η Ελλάδα για τον Μίκη». Αυτό είναι το πρόσωπο της συναυλίας που θα πραγματοποιηθεί στις 19 Ιούνη στο Καλλιμάρμαρο. Δύσκολο να σκεφτείς σήμερα έναν άνθρωπο που θα μπορούσε να βάλει το όνομά του σε έναν τέτοιο τίτλο, χωρίς αυτό να φαντάζει υπερβολικό, επιτηδευμένο ή γραφικό. Και ακόμα δυσκολότερο όταν η πρόθεση είναι τόσο σαφής και διαυγής: «Κι όλα αυτά μέσα στο σκοτάδι που μας σκεπάζει και που όμως δεν είναι ικανό να πνίξει την ψυχή και τη φωνή μας. Εμείς θα τραγουδήσουμε δυνατά για να μας ακούσουν στα πέρατα της γης. ΟΧΙ! Δεν το βάζουμε κάτω. Και σήμερα και αύριο και πάντοτε! Κι αυτό δεν είναι κάτι καινούριο. Είναι η ίδια μας η μοίρα…».

Δεν είναι καλό αυτό. Γιατί να μην υπάρχουν περισσότεροι; Μπορεί να φταίει το «αυτούσιο» κύρος της μουσικής και των στίχων που δρουν με το δικό τους ιδιαίτερο τρόπο, άλλοτε ορμητικά κι άλλοτε υπόγεια, μα πάντα λίγο βαθύτερα (ή «ψηλότερα»…). Μπορεί πάλι να είναι ο ίδιος ο Μίκης Θεοδωράκης και το «αυτούσιο» κύρος που η ιστορία του χάρισε. Λάθος. Όχι η ιστορία σκέτη -ως λαμπρό και εμβληματικό παρελθόν- αλλά τα ίχνη της. Αυτά που τα τραγουδούν σήμερα ως αποκούμπι, ελπίδα και ανάταση εκατομμύρια άνθρωποι σε αυτή τη χώρα. Ίχνη τέτοια που κάνουν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας –που θέτει υπό την αιγίδα του τη συναυλία- μια φιγούρα αστεία και ανύπαρκτη.

Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

Ο Πρωθυπουργός ανακήρυξε ΑΟΖ χθες στη Θεσσαλονίκη! Τι σημαίνει η δήλωση του Τσίπρα


Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Νίκος Αναστασιάδης, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας κ. Αλέξης Τσίπρας και ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ κ. Βενιαμίν Νετανιάχου προβαίνουν σε δηλώσεις στα ΜΜΕ. Φωτογραφία ΧΡ. ΑΒΡΑΑΜΙΔΗΣ

Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης 

Πραγματοποιήθηκε χθες (15 Ιουνίου 2017) στη Θεσσαλονίκη η τριμερής διάσκεψη Ελλάδας-Ισραήλ-Κύπρου. Στο τέλος έγιναν δηλώσεις και από τους τρεις ηγέτες αλλά προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση η δήλωση του Αλέξη Τσίπρα που ανέφερε μεταξύ άλλων: 

«Πιθανά νέα κοιτάσματα τόσο στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου, του Ισραήλ αλλά και της Ελλάδας δίνουν μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα προοπτική». 

Η δήλωση αυτή προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση, εκτός εάν ήταν μέρος μια δημιουργικής ασάφειας. 

Ένα άλλο σημαντικό γεγονός έλαβε χώρα όταν ο Νετανιάχου δήλωσε ότι η κυβέρνησή του υποστηρίζει την δημιουργία του αγωγού East Med, λέγοντας: 

Συνάντηση Μανώλη Γλέζου - Μίκη Θεοδωράκη

Στις 14.6. ο Μανώλης Γλέζος επισκέφθηκε τον Μίκη Θεοδωράκη στο σπίτι του.

Οι δυο συναγωνιστές και φίλοι είχαν μετά από πολύ καιρό την ευκαιρία να περάσουν μαζί ένα απόγευμα μιλώντας για τα καινούρια τους βιβλία και ακούγοντας μουσική.

Ο Μίκης μιλά για την εκδήλωση στο Καλλιμάρμαρο: "...θα σηκωθώ και να διευθύνω το αγαπημένο μου τραγούδι" (video)



Βρισκόμαστε λίγα 24ωρα πριν την ιστορική συναυλία στο Παναθηναϊκό Στάδιο (Καλλιμάρμαρο), "Όλη η Ελλάδα για τον Μίκη", όπου 1000 (χίλιοι!) χορωδοί από 30 περιοχές της Ελλάδας, με τη συνοδεία της Συμφωνικής Μαντολινάτας και πλήθος καλλιτεχνών, θα παρουσιάσουν έργα του Μίκη Θεοδωράκη!

Ο Μίκης, μίλησε στον Γιώργο Λιάνη (συνέντευξη για την εφημερίδα Real News) για την επερχόμενη συναυλία, δηλώνοντας πως θα καταφέρει να σηκωθεί και να διευθύνει το αγαπημένο του τραγούδι...

Τετάρτη, 14 Ιουνίου 2017

Μίκης Θεοδωράκης: Το Τίμημα και η Τιμωρία


"Η έλλειψη εθνικής ανεξαρτησίας και λαϊκής κυριαρχίας μου προξενούν αισθήματα ηθικής ασφυξίας και εθνικής ντροπής"


Πρέπει να τονίσω εδώ ότι η ιδιότητα του αντιεξουσιαστή διώκεται ανελέητα, όπως γινόταν κάποτε με κείνη του αντίχριστου, από την ίδια κατηγορία των εξουσιαστών που από τα βάθη των αιώνων έως σήμερα καταδυναστεύουν την ανθρωπότητα. 

Έκτοτε η θέση μου στην ελληνική, και σε μικρότερο βαθμό στη διεθνή κοινωνία, άλλαξε άρδην. Λες και το στίγμα του αντιεξουσιαστή το είχα στο κούτελο. Με τη διαφορά ότι το έβλεπαν μόνο οι εξουσιαστές κάθε χώρου και είδους, στρέφοντας τα φαρμακερά τους βέλη εναντίον μου. 

Και όπως όλοι μαζί ελέγχουν το σύνολο της εθνικής μας ζωής, με αντιμετώπιζαν και με αντιμετωπίζουν ως ένα απόβλητο επικίνδυνο εχθρό τους. Έτσι ήμουν και είμαι αναγκασμένος να ζήσω μια νέα ζωή, ουσιαστικά διωκόμενος και απομονωμένος κάτω από τα πυρά των κάθε είδους και χώρου εξουσιαστών, που εξακολουθούν να ελέγχουν και να καταδυναστεύουν τις ζωές των κοινών θνητών. 

Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Γράφει ο …Σπινθήρας: Mίκης - Λαός - Πολιτισμός στο στόχαστρο



Το τελευταίο συγκλονιστικό κείμενο του Μίκη Θεοδωράκη, έκανε λόγο για ακόμη μία φορά, περί της φίμωσης του έργου του, εν προκειμένω μουσικού, με αφορμή την σχεδόν καθολική αποσιώπηση της τεράστιας επιτυχίας για τον ελληνικό Πολιτισμό, να παρουσιαστούν συμφωνικά έργα Έλληνα μουσουργού από την ιστορική Ορχήστρας του Ντίσελντορφ. 

Ο Μίκης, εξηγεί με τρόπο που συγκινεί και λίγα, απλά λόγια, την κατάσταση όπως ακριβώς έχει. Ο Λόγος και το Έργο του Μίκη είναι «απαγορευμένα» από το –κάθε- Σύστημα Εξουσίας, διότι προέρχονται από έναν όρθιο Έλληνα και απευθύνονται σε ελεύθερους. Και κάτι τέτοιο, το φοβάται το Σύστημα Εξουσίας. Τον φοβούνται τον Μίκη και μαζί του, φοβούνται και όσους τον στηρίζουμε και προσπαθούμε να βαδίσουμε στα χνάρια του. Γι’ αυτό και μας θέλουν λίγους. Γιατί, παραφράζοντας τον Κύπριο ποιητή, Κώστα Μόντη, «το Σύστημα έχει πολλούς που’ ναι πολλοί»!

Παρασκευή, 9 Ιουνίου 2017

ΓΙΑ ΤΟ DUESSELDORF ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΚΩΦΑΝΤΙΚΗ ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΕΓΧΩΡΙΩΝ ΜΜΕ - του Μίκη Θεοδωράκη

Δόξα τω Θεώ ο δρόμος που διάλεξα είναι φωτεινός, χωρίς αναστολές, εμπόδια, πισωγυρίσματα και Μνημόνια και με πηγαίνει πάντοτε πιο μακριά και πιο ψηλά στη συνείδηση των όρθιων Ελλήνων και στην εκτίμηση των ξένων.


Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η απόφασή μας να μείνουμε έξω από το Σύστημα Εξουσίας είναι πράξη σοβαρή, που σε άλλες εποχές οδηγούσε μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Σήμερα, κυρίως λόγω της ισορροπίας δυνάμεων, δεν μας δικάζουν και καταδικάζουν με ειδικούς Νόμους. Και γι’ αυτό η ποινή του εξοβελισμού μας από το προσκήνιο της εθνικής ζωής που μας έχει επιβληθεί από τον σκληρό πυρήνα της εξουσίας πρέπει να θεωρείται ως ένα ελάχιστο μέσο άμυνας από την πλευρά τους. Γιατί όπως φαίνεται, μας φοβούνται…

Χρησιμοποιώ Πληθυντικό, γιατί κοντά σε μένα θίγονται και όσοι με πιστεύουν και με αγαπούν. Λέτε να μην είδα τη διαφορά στον τρόπο με τον οποίο οι Γερμανοί υποδέχονται αυτούς που τους θεωρούν του χεριού τους και στον τρόπο με τον οποίο υποδέχονται έναν όρθιο Έλληνα όπως εγώ; Και γι’ αυτό άλλωστε καταλαβαίνω τους διώκτες μου.

Βασικά είμαστε δύο κόσμοι ξεχωριστοί. Με αγνοούν στο βαθμό που τους αγνοώ κι εγώ.

Δόξα τω Θεώ ο δρόμος που διάλεξα είναι φωτεινός, χωρίς αναστολές, εμπόδια, πισωγυρίσματα και Μνημόνια και με πηγαίνει πάντοτε πιο μακριά και πιο ψηλά στη συνείδηση των όρθιων Ελλήνων και στην εκτίμηση των ξένων.

Αθήνα, 8.6.2017
Μίκης Θεοδωράκης

Γράφει ο ...Σπινθήρας: ΑΡΤΟΝ ΚΑΙ ΘΕΑΜΑΤΑ




Ο Λαός έχει «καθήσει» και δεν σηκώνεται ούτε όταν του παίρνουνε το σπίτι. Έχει απογοητευθεί; Έχει κουραστεί; Φοβάται; Ή έπαψε να ελπίζει; Ίσως όλα αυτά μαζί… Όμως ο ελληνικός λαός έχει και ένα άλλο χαρακτηριστικό: του αρέσουν τα θεάματα. Ο Καραγιόζης ειδικά, όμως σε πολλαπλές εκδοχές. Όπως λ.χ. Ο Καραγκιόζης φούρναρης, Ο Καραγκιόζης μπακάλης, μανάβης, φοροεισπράκτορας, στρατηγός, πρωθυπουργός. Και επειδή τους βαριέται, τους αλλάζει. Του αρέσει η ποικιλία.

Και να με θυμηθείτε, ότι έχει αρχίσει να βαριέται και το ίδιο επεισόδιο Μαξίμου - Τσακαλώτος - Σόιμπλε - κωλοτούμπα και μια μέρα θα αποφασίσει να αφήσει τον καναπέ όχι ως υπεύθυνος πολίτης αλλά ως θεατρόφιλος που βαρέθηκε να βλέπει ξανά και ξανά το ίδιο έργο και θέλει θεατρική αλλαγή. Ας είναι και ο Βεληγκέκας!

Είναι γι’ αυτό που είχε πει η Μελίνα για το ΠΑΣΟΚ: «Κουράσαμε τους ανθρώπους. Πέρασε πια η μπογιά μας». Όπως στην TV: νέα πρόσωπα, σκηνικά, πλοκή και κυρίως νέοι ζεν-πρεμιέ… Με φωτογένεια. Κι όπου βγει! Άλλωστε αυτές οι επιλογές είναι που μας έκαψαν έως σήμερα!


Ο Σπινθήρας

info@theodorakism.gr

‘Εχει “πιάσει φωτιά” η ΑΟΖ και η Υφαλοκρηπίδα: Ήρθε η ώρα της Κρήτης και της Ελλάδας

Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης 


Φαίνεται ότι, ξαφνικά, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχει πιάσει φωτιά και τρέχει, με δυο χρόνια καθυστέρηση, να παραχωρήσει για έρευνα και εκμετάλλευση θαλάσσια οικόπεδα στους πετρελαϊκούς κολοσσούς νότια της Κρήτης. Αυτό που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση είναι το γεγονός ότι η αμερικανική ExxonMobil ( επικεφαλής της οποίας ήταν μέχρι πρότινος ο ΥΠΕΞ Ρεξ Τίλλερσον) και η γαλλική TOTAL ενδιαφέρονται για θαλάσσια οικόπεδα, που πιστεύουν ότι ανήκουν στην ΑΟΖ/Υφαλοκρηπίδα της Ελλάδας. 

Την Τετάρτη 31 Μαΐου 2017 ένα σημαντικό γεγονός πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων και της τηλεόρασης. Έτσι μάθαμε από το ΑΠΕ μια είδηση που περίμενα ανυπόμονα να ακούσω, τουλάχιστον, μία δεκαετία: 

«Κατατέθηκε σήμερα η αίτηση των εταιρειών Total, ExxonMobil και ΕΛΠΕ για έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων, η οποία, σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση, αφορά δύο θαλάσσιες περιοχές της Κρήτης. Η αίτηση κατατέθηκε στον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Γιώργο Σταθάκη. Θα ακολουθήσει η προκήρυξη διαγωνισμού με στόχο -σύμφωνα με το καταρχήν χρονοδιάγραμμα- να υπάρξει κατακύρωση έως το τέλος του χρόνου και έναρξη των σεισμικών ερευνών στις αρχές του 2018. Η περιοχή ενδιαφέροντος των εταιρειών καθορίστηκε με βάση τα δεδομένα από προηγούμενες έρευνες, τα οποία επεξεργάστηκαν με νεότερες μεθόδους οι τρεις εταιρείες.» 


Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

Για το βιβλίο του Μίκη Θεοδωράκη «Μονόλογοι στο Λυκαυγές» (πέμπτο μέρος)

Της Αναστασίας Βούλγαρη


Περί έθνους - Η ελληνική ιδιαιτερότητα

Ο ποιητής και ζωγράφος Νίκος Εγγονόπουλος πίστευε στη συνέχεια του ελληνικού έθνους, γράφει ο Μίκης στην επιστολή που είχε στείλει στην εφημερίδα «Καθημερινή», τον Μάρτιο του 2007, με τίτλο «Ο ψεύτικος μανδύας της δήθεν προοδευτικότητας».  

Ήταν η εποχή που η «σχολή» των Αρνητών της ελληνικότητας εγκαινίαζε μια  νέα επιθετική τακτική με στόχο, αυτή τη φορά, τους μαθητές του Δημοτικού  και με αιχμή του δόρατος το βιβλίο της ΣΤ’ Δημοτικού, το οποίο, πέραν του  αντιπαιδαγωγικού του περιεχομένου, αποδομούσε τους αγώνες του έθνους για  την ελευθερία. Απέναντί τους συντάχθηκαν οι δάσκαλοι και οι διανοητές του  δημοκρατικού πατριωτικού χώρου και της πατριωτικής Αριστεράς.  

Ο Θεοδωράκης συμμετέχει στον δημόσιο διάλογο– που είχε πάρει διαστάσεις  ανοιχτής αντιπαράθεσης μεταξύ των δύο «σχολών» σκέψης– για το βιβλίο της  ΣΤ’ Δημοτικού και ξεκινά ένα νέο αγώνα: Αυτόν της υπεράσπισης της εθνικής  μας ταυτότητας. (Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι ο τότε υπουργός  Παιδείας Ευριπίδης Στυλιανίδης απέσυρε το βιβλίο από τα σχολεία).

Δευτέρα, 5 Ιουνίου 2017

Για το βιβλίο του Μίκη Θεοδωράκη «Μονόλογοι στο Λυκαυγές» (τέταρτο μέρος)

 Της Αναστασίας Βούλγαρη

Οι Πυθαγόρειοι είχαν εξερευνήσει και συνδέσει την αρμονική τους θεωρία των Πλανητικών Σφαιρών με τη Μουσική και με την Ψυχή. Η σχέση Ψυχής και πλανητών κατ’ αυτούς ανάγεται σε μια ανώτερης μορφής εσωτερική κατάδυση, σε μια περιπλάνηση στις ρίζες του όντος, εκεί που η τραγική αγωνία του ανθρώπου μπροστά στην αδυναμία του να συλλάβει με τη διανόηση το ασύλληπτο του Απείρου και του Απέραντου, μετατρέπεται σε πόνο από τον οποίο επιδιώκει να απολυτρωθεί με την πνευματική ικεσία και την ψυχική έκσταση. Μ’ αυτόν τον τρόπο η πυθαγόρεια προοπτική αναγωγής της ψυχής στη σφαίρα της πνευματικότητας αποσπάται από το ιδεώδες του ελληνικού ορθολογισμού και καταλήγει στον χώρο της Μαγείας. Με άλλα λόγια, στη διονυσιακή υπέρβαση που ήρθε σαν αναπόσπαστο συμπλήρωμα της απολλώνιας συμμετρίας μέσα στην οποία αποκρυσταλλώνεται η έννοια του αισθητικά Ωραίου.
Μίκης Θεοδωράκης

«Μονόλογοι στο Λυκαυγές». Ο Μίκης, στην πιο σκοτεινή στιγμή τής νύχτας, περιμένει την καινούργια αυγή, που θα φέρει τον Απόλλωνα με το φωτοστέφανο του ήλιου να σταλάξει στην ψυχή των ανθρώπων το πανάρχαιο μήνυμα: Η ουσία της ζωής του Έλληνα είναι η ελληνική γλώσσα, το ελληνικό ήθος, η ελληνική ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά, η ελληνική φύση.

Παρασκευή, 2 Ιουνίου 2017

Μίκης, Ελλάδα, Ελευθερία


του Γεώργιου Π. Μαλούχου


Ποτέ άλλοτε στην ιστορία οι νότες δεν σκόρπισαν τόσο τρόμο στα τανκς, όπως αυτός που αποτυπώθηκε την 1η Ιουνίου 1967, πριν από ακριβώς μισό αιώνα: «Απαγορεύεται η καθ' οιονδήποτε τρόπον μετάδοσις ή εκτέλεσις μουσικής ή ασμάτων του κομμουνιστού Μίκη Θεοδωράκη [...] τα οποία, συν τοις άλλοις, αποτελούν και μέσον συνδέσμου μεταξύ των κομμουνιστών».

Αυτά ανέφερε μεταξύ άλλων η διαταγή του τότε αρχηγού του Γ.Ε.Σ., του διαβόητου Οδυσσέα Αγγελή, ο οποίος απειλούσε με έκτακτα στρατοδικεία όποιον απλώς και μόνον άκουγε μουσική του Μίκη Θεοδωράκη. 

Είναι τέτοια η δύναμη της μουσικής του, που οι χουντικοί, κυριολεκτικά, την έτρεμαν. Και ήταν τέτοια η ανάγκη των σκλαβωμένων Ελλήνων να την ακούσουν για να αισθανθούν την ανάταση της ελευθερίας που είχαν στερηθεί, που έβρισκαν απίθανους τρόπους για να ακούσουν τη μουσική του Μίκη Θεοδωράκη, όπως και έκαναν. 

Πέμπτη, 1 Ιουνίου 2017

Ανοκτή επιστολή στον κ. Νίκο Κοτζιά για το θέμα της ΑΟΖ: Είδατε τη δήλωση των G7;



Αγαπητέ Κύριε Υπουργέ, 

Διαβάζω στο τηλεγράφημα του Γαλλικού Πρακτορείου (AFP) στην εφημερίδα The Manilla Times, ότι στο Κοινό Ανακοινωθέν της ομάδας G7, που πραγματοποιήθηκε στην Ταορμίνα της Ιταλίας περιλαμβάνεται και η εξής δήλωση: 

Επαναβεβαιώνουμε τη δέσμευσή μας να διατηρήσουμε μια τάξη βασισμένη σε κανόνες στον τομέα της ναυτιλίας, θεμελιωμένη στις αρχές του διεθνούς δικαίου, όπως περιλαμβάνεται στη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), και στην ειρηνική επίλυση θαλάσσιων διαφορών μέσω διπλωματικών και νομικών μέσων, συμπεριλαμβανομένης της διαιτησίας. 

Εξακολουθούμε να ανησυχούμε για την κατάσταση στην Ανατολική και Νότια Θάλασσα της Κίνας και είμαστε έντονα αντίθετοι σε οποιεσδήποτε μονομερείς ενέργειες που θα μπορούσαν να αυξήσουν τις εντάσεις. Καλούμε όλα τα μέρη να επιδιώξουν την αποστρατικοποίηση των αμφισβητούμενων περιοχών.