Ετικέτες

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Γράφει ο ...Σπινθήρας: Συνομιλία με τον Μίκη!




Ένα θέμα που με απασχολεί εδώ και αρκετό καιρό, είναι αυτό των αποκαλύψεων του Μίκη σχετικά με την περίφημη «ψηφοφορία της ντροπής» στη Βουλή για την Αναθεώρηση του Συντάγματος το 1986. Θέμα το οποίο τόνισε ακόμη μία φορά ο Μίκης Θεοδωράκης, στην τελευταία του δήλωση/παρέμβαση, καθώς με την εν λόγω αναθεώρηση ο ρόλος του Προέδρου της Δημοκρατίας από ρυθμιστής της πολιτικής ομαλότητας μετατράπηκε σε «διακοσμητικό» θεσμό, με τον Πρωθυπουργό να συγκεντρώνει πάνω του όλες τις εξουσίες.

Βρισκόμαστε στα 1986, στη Βουλή των Ελλήνων ψηφίζεται η Αναθεώρηση του Συντάγματος και το ΚΚΕ έχει αποφασίσει να στηρίξει την πρόταση του ΠΑΣΟΚ (κυβέρνηση), ακόμη και χωρίς την προσθήκη της Απλής Αναλογικής ως εκλογικό σύστημα! Η συνεδρία της Βουλής διεξάγεται υπό ορατών και αόρατων απειλών (βλ. πρωτοσέλιδα Αυριανής) ενώ η αίθουσα είναι …φωταγωγημένη με δεκάδες προβολείς πάνω σε κάθε έναν βουλευτή! Ο Μίκης αντιδρά και είναι έτοιμος να …βγάλει τα ρούχα του μες στην αίθουσα, αν δεν κλείσουν οι προβολείς! Ο Γ.Γ. του ΚΚΕ, Χαρίλαος Φλωράκης, εμφανώς σε αμηχανία παρακαλεί τον Μίκη να σταματήσει! Κάποιοι προβολείς χαμηλώνουν και ο Μίκης κάθεται. Το τέλος της ψηφοφορίας, βρίσκει δύο άκυρα (μουτζουρωμένα) ψηφοδέλτια από τους βουλευτές του ΚΚΕ: Ένα του Μίκη και ένα του Στάθη Παναγούλη.

Τον Μίκη Θεοδωράκη τιμά το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου



Αφιερωμένος στην μεγάλη προσωπικότητα του Μίκη Θεοδωράκη είναι ο «Πολιτιστικός Μήνας 2017» που διοργανώνει στη Λευκωσία το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου από τις 2 μέχρι τις 26 Οκτωβρίου.

Στην ειδική εκδήλωση που θα γίνει στις 2 Οκτωβρίου θα συμμετάσχουν με ομιλίες τους κορυφαίοι πανεπιστημιακοί και καθηγητές από την Ελλάδα και την Κύπρο με επικεφαλής τον πρύτανη του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου, Κώστα Γουλιάμο. Θα παραστεί επίσης ο Μανώλης Γλέζος, ο πρέσβης της Ελλάδας στην Κύπρο κ.α.

ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ (Β΄) - του Μίκη Θεοδωράκη

Διαβάστε επίσης: 


Θεωρώ ότι ήρθε η ώρα να εξετάσουμε την σημερινή διεθνή πραγματικότητα από ένα ύψος που να μας επιτρέπει να δούμε την μοίρα του ανθρώπου έξω από τα όρια της παγκόσμιας ιστορίας. Να εξετάσουμε τον άνθρωπο ως μια ενιαία μονάδα ξεκινώντας και περιγράφοντας την σημερινή διεθνή κατάσταση ως τον τελευταίο σταθμό της ανθρώπινης πορείας -έναν σταθμό αδιέξοδο- αποδεικνύοντας ότι η σημερινή παγκόσμια κρίση οφείλεται στο γεγονός ότι ο άνθρωπος από τη στιγμή που μεταβλήθηκε από θύμα σε θηρευτή στο ξεκίνημα της παγκόσμιας ιστορίας πριν 4-5 χιλιάδες χρόνια, άρχισε την καινούρια πορεία του στρεβλά φτάνοντας από τότε ως σήμερα στο τέρμα αυτής της λαθεμένης επιλογής.

Το λάθος του ήταν ότι τη στιγμή που ύστερα από εκατό χιλιάδες χρόνια κατόρθωσε επί τέλους να επιζήσει και να νικήσει την άγρια φύση και τα άγρια θηρία με το να γίνει από θύμα θηρευτής δεν κατόρθωσε ποτέ ως σήμερα να απαλλαγεί από τον προαιώνιο φόβο και την προαιώνια ανασφάλεια. Τη στιγμή που πάτησε όρθιος και δυνατός στα δυο του πόδια, ο θηρευτής άνθρωπος οδηγήθηκε σε μια ανατροπή των στόχων του. Έχοντας επικρατήσει επάνω στους προαιώνιους θηρευτές του που απειλούσαν την ύπαρξή του επί εκατό χιλιάδες χρόνια, συνέχισε ξεκινώντας τη νηπιακή του ηλικία εδώ και 4-5 χιλιάδες χρόνια, όταν δηλαδή μεταβλήθηκε από θύμα σε θηρευτή και είχε στόχο του όχι πλέον το άγριο περιβάλλον του αλλά τον συνάνθρωπό του.

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Γράφει ο …Σπινθήρας: «Ο φασισμός ξυπνά, το παρακράτος ξυπνά, η βία ξυπνά, το ...ΠΑΣΟΚ ξυπνά! Ο Λαός πότε;!»





Έψαχνα την αφορμή να επανακάμψω στην αρθρογραφία μας, μετά από τις εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων που ακολούθησαν την τελευταία επαφή μας, και ένα μεγάλο «κεφάλαιο» της χώρας, ένας άνθρωπος με τα δύο μικρά ονόματα, με «ξύπνησε»!

Την στιγμή που ο Μίκης κάνει λόγο για «κουτσή» Δημοκρατία με συγκυβέρνηση του 15%, βγαίνει ένας «γίγαντας» της Οικονομίας, ο Μιλτιάδης Νεκτάριος, και με αφορμή το κείμενο/παρέμβαση του Μίκη, αρθρογραφεί ο ίδιος για να μας πει πόσο σημαντικός είναι ο Μίκης Θεοδωράκης για τη χώρα και πόσο σημαντική είναι η …συμμετοχή μας στις εκλογές, αντί της «καταστροφικής» αποχής!

Τι είπατε; Ποιος είναι ο Νεκτάριος Μιλτιάδης; Θα σας μαλώσω…

Ο Μίκης Θεοδωράκης ως εθνική μας καμπάνα - Toυ Μιλτιάδη Νεκτάριου

Διαβάστε εδώ την απάντηση του Σπινθήρα στον Μιλτιάδη Νεκτάριο

 
*Ο Μιλτιάδης Νεκτάριος είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς και ιδρυτικό μέλος της Ώρας Αποφάσεων.

Πέρα και έξω από την επικαιρότητα υπάρχουν κάποια μεγάλα ζητήματα που πρέπει να τα προσεγγίζουμε έγκαιρα και να τα αντιμετωπίζουμε.

Ο Μίκης Θεοδωράκης  έθεσε το ελληνικό πρόβλημα στις πραγματικές του διαστάσεις  με δύο προτάσεις:

«Σε όποιον λαό της γης τολμήσεις να πεις ότι αυτή τη τραυματισμένη χώρα έχει κυβέρνηση του 15%, θα βάλει τα γέλια πιστεύοντας ότι πρόκειται για τραγική φάρσα. Μόνο εδώ ο μισός πληθυσμός κλαίει ενώ ο άλλος μισός ετοιμάζεται να κλάψει, γιατί κανείς δεν του εξήγησε ότι ο Βασιλιάς ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι γυμνός και το κοστούμι του κυβερνήτη που φοράει είναι -όπως το πουκάμισο του Σεφέρη- αδειανό!»

Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΝΤΕ PORTAS KOLASI – του Νίκου Ρίγγα

Άρθρο του Νίκου Ρίγγα σχετικά με το κείμενο του Μίκη Θεοδωράκη "Μονοπάτι προς το Μέλλον"

Στο κάλεσμα του ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ (Μονοπάτι προς το μέλλον) για επανεξέταση του όντος ΑΝΘΡΩΠΟΣ θα πρέπει κάθε βαθιά σκεπτόμενος άνθρωπος να ανταποκριθεί, γιατί τα όσα περιγράφει  είναι  ανατριχιαστικά για το κοντινό μέλλον!

Και επιβεβαιώνονται οι προβλέψεις του ΜΙΚΗ και με τα παρακάτω δυο απλοϊκά αλλά πολύ σημαδιακά περιστατικά, εκ των οποίων το πρώτο είναι βιωμένο από εμένα τον ίδιο, και το άλλο κυκλοφόρησε σαν ανέκδοτο από πολλά χρόνια τώρα.


1ο. Πριν 15 περίπου χρόνια πεζοπορούσα μόνος μου ψηλά στα Τζουμέρκα της  ΑΡΤΑΣ από το χωριό Άγναντα στο χωριό Καταρράχτη σε μονοπάτι ανάμεσα στο φαλακρό και παγωμένο μέρος της Τζούμας και το αραιό πράσινο που απλωνόταν και πύκνωνε προς τα κάτω .

Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

Είμαστε θύματα μιας τραγικής φαρσοκωμωδίας - του Μίκη Θεοδωράκη



Το γεγονός ότι σήμερα έχει καθήσει στην πλάτη μας ένα αριστεροδεξιό πολιτικό μόρφωμα συντριπτικής εκλογικής και λαϊκής μειοψηφίας, το οποίο υπακούοντας στις εντολές των ξένων καταστρέφει το παρόν και το μέλλον της χώρας μας αδίστακτα, άβουλα, υπεροπτικά και χωρίς ντροπή και έχοντας -όπως φαίνεται- συνείδηση, δηλαδή γνωρίζοντας απολύτως το κακό που προκαλεί, το γεγονός αυτό βασίζεται πάνω σε μια πρωτοφανή στρέβλωση της κοινοβουλευτικής τάξης.

Στο Σύνταγμα του 1974 υπήρχε άρθρο με το οποίο οριζόταν σαφώς ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας όφειλε σε περίπτωση που υπήρχε δυσαρμονία ανάμεσα στην Κυβέρνηση και στη λαϊκή θέληση, να διαλύσει την Βουλή και να προκηρύξει εκλογές. Το άρθρο αυτό το έβγαλε ο Ανδρέας Παπανδρέου στην αναθεώρηση του Συντάγματος του 1986.

Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου 2017

ΔΗΛΩΣΗ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

Ο  ΒΑΣΙΛΙΑΣ  ΕΙΝΑΙ  ΓΥΜΝΟΣ


Ο κ. Τσίπρας έχει κάθε λόγο να θαυμάζει και να ευχαριστεί τον Ανδρέα Παπανδρέου. Γιατί χάρη σ’ αυτόν κυβερνά όντας ο ίδιος «κουτσός» (με «κουτσή πλειοψηφία), με μια «κουτσή» Βουλή και «κουτσή» κυβέρνηση, χάρη στην συνταγματική αναθεώρηση του 1986, τότε που ο Α. Παπανδρέου έκοψε από το τότε ισχύον Σύνταγμα το ένα «πόδι» (από τον θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας), για να το σφετεριστεί ο ίδιος ως Πρωθυπουργός!

Από τότε η Ελλάδα βαδίζει κουτσά-στραβά και ανώμαλα χωρίς καμία ένσταση από τους εναπομείναντες θεσμούς (την Βουλή και την Δικαιοσύνη) που σιωπούν εκ του πονηρού. Ιδιαίτερα όσοι έχουν την ελπίδα να κυβερνήσουν την κουτσή χώρα έχοντας και αυτοί «κουτσή πλειοψηφία», όπως γίνεται από το 1986 έως σήμερα.

Όσο για τον ελληνικό λαό, φαίνεται πως του αρέσει να παραμένει «ευκολόπιστος και προδομένος» κατά την ρήση του εθνικού μας ποιητή.

Σε όποιον λαό της γης τολμήσεις να πεις ότι αυτή τη τραυματισμένη χώρα έχει κυβέρνηση του 15%, θα βάλει τα γέλια πιστεύοντας ότι πρόκειται για τραγική φάρσα. Μόνο εδώ ο μισός πληθυσμός κλαίει ενώ ο άλλος μισός ετοιμάζεται να κλάψει, γιατί κανείς δεν του εξήγησε ότι ο Βασιλιάς ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι γυμνός και το κοστούμι του κυβερνήτη που φοράει είναι -όπως το πουκάμισο του Σεφέρη- αδειανό!
         

Αθήνα, 12.9.2017
Μίκης Θεοδωράκης

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

Στοχασμοί σε μια φιλοσοφική και πολιτική πραγματεία - Του Τριαντάφυλλου Σερμέτη


Άρθρο του Τριαντάφυλλου Σερμέτη σχετικά με το κείμενο του Μίκη Θεοδωράκη «Μονοπάτι προς το μέλλον»

Στην Ελλάδα της πνευματικής καθίζησης υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που αντιστέκονται και επιχειρούν να αναγνώσουν την πραγματικότητα και να περισώσουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Οι ιδέες ενός μεγάλου Έλληνα με παγκόσμια απήχηση, του Μίκη Θεοδωράκη, προσπερνάνε την μίζερη εφημερότητα και ανυψώνουν τον άνθρωπο στην ουσία της ίδιας της ζωής. Στην τελευταία του παρέμβαση, στις 20 Αυγούστου, ο Μίκης αποδεικνύει τη μεστότητα των σκέψεών του και εκφράζει φιλοσοφικές και πολιτικές σκέψεις που αποτελούν παρακαταθήκη για την ανθρωπότητα.

Κυριακή, 10 Σεπτεμβρίου 2017

Κάλεσμα φίλων του Μίκη Θεοδωράκη σε ανοιχτή εκδήλωση

25 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ 20.00.


Πολλές φορές στην ιστορία αυτού του τόπου, όταν η πατρίδα μας βρισκόταν κάτω από τον ξένο η το ντόπιο ζυγό αυτό πού έδινε κουράγιο και ένωνε το λαό ήταν τα τραγούδια του, πού με αυτά προσπαθούσε να πάρει κουράγιο και να εμψυχωθεί στον αγώνα ενάντια στους δυνάστες του.

Παλιότερα στο 21´ ήταν τα λεβέντικα δημοτικά τραγούδια μας πού αντηχούσαν από άκρο σε άκρο της χώρας και έσπρωχναν τους φουστανελάδες μας στον αγώνα κατά των Τούρκων, το 40´ ήταν τα τραγούδια της Βέμπο πού έβαζαν ΑΕΡΑ στα πνευμόνια του Ελληνικού στρατού στο Αλβανικό μέτωπο για να πετάξουν τους Ιταλούς στη θάλασσα, μετέπειτα στα χρόνια της κατοχής ήταν τα αντάρτικα τραγούδια πού αντηχούσαν στις βουνοκορφές της Ρούμελης και της Πίνδου και έδιναν φτερά στους αντάρτες κατά των Γερμανών και των ταγμάτων ασφαλείας και ύστερα στα ταραγμένα χρόνια πριν και κατά τη διάρκεια της χούντας ήταν τα επουράνια λόγια των ποιητών μας πού μαζί με τις καθαγιασμένες μελωδίες του Μίκη Θεοδωράκη έγιναν βάλσαμο στις πληγές χιλιάδων αγωνιστών, αλλά και ταυτόχρονα μιά μεγάλη παλάμη πού σήκωσε αυτό το λαό λίγο ψηλότερα, του έδωσε δύναμη να βάλει λίγο χρώμα σε αυτό το μαύρο-γκρί πού σκέπαζε το απέραντο γαλάζιο της πατρίδας μας.

Το 43ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» τιμά τον Μίκη Θεοδωράκη

Συναυλία - αφιέρωμα 
την Πέμπτη 21 Σεπτέμβρη


Μια μεγάλη συναυλία, ένα ξεχωριστό αφιέρωμα στον μεγάλο μας μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 21 Σεπτέμβρη, στις 23.00, στην Κεντρική Σκηνή του 43ου Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή», στο Πάρκο Τρίτση στο Ιλιον. Η ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης» συνυπάρχει στη σκηνή με τον Βασίλη Λέκκα, τα Κίτρινα Ποδήλατα και τη Ζωή Παπαδοπούλου, σε ένα μουσικό πρόγραμμα με τίτλο: «Οταν σφίγγουν το χέρι».

Ενα μελωδικό ταξίδι σε ορισμένα από τα πιο σπουδαία του τραγούδια, που έχουν δεθεί με την Ιστορία και τους αγώνες του λαού μας. Θα ακουστούν τραγούδια από τους «Λιποτάκτες», τις «Μικρές Κυκλάδες», το «Αξιον Εστί», τα «Τραγούδια του Ανδρέα», τα «18 Λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας», τη «Ρωμιοσύνη» και άλλα. Τραγούδια σε ποίηση του Γιάννη Ρίτσου, του Νίκου Γκάτσου, του Οδυσσέα Ελύτη, του Γιώργου Σεφέρη και τόσων άλλων. Αλλωστε, είναι αυτός που έβαλε τους στίχους των ποιητών στο στόμα του λαού μας.


ΠΟΣΟ ΚΟΝΤΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΠΥΡΗΝΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ; - Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Οι περισσότεροι άνθρωποι (και πολιτικοί) δεν πιστεύουν (ή δεν θέλουν ή δεν τους συμφέρει να πιστεύουν) ότι ένας πυρηνικός πόλεμος είναι δυνατός.

Αυτός ακριβώς είναι ένας λόγος που ένας πυρηνικός πόλεμος μπορεί να γίνει. ‘Όταν δεν πιστεύεις ότι υπάρχει απειλή, τότε δεν κινητοποιείσαι για να την αποτρέψεις αποτελεσματικά.

Μια τέτοια κατάσταση, ειρήσθω εν παρόδω, ήταν που επέτρεψε και τον Α’ και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στην πρώτη περίπτωση και τα δύο στρατόπεδα περίμεναν ότι το άλλο θα υποχωρήσει. Από «μπλόφα» σε «μπλόφα», καταλήξαμε στην πρώτη από τις μεγάλες ανθρωποσφαγές του 20ού αιώνα. Δύο δεκαετίες αργότερα, το Παρίσι, το Λονδίνο και η Μόσχα δεν θέλησαν να πιστέψουν ότι ο Χίτλερ ετοιμαζόταν να τους επιτεθεί. Βαυκαλίστηκαν τυχοδιωκτικά και καιροσκοπικά με την εκτίμηση ότι θα μπορούσαν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, να τα βρουν μαζί του. ‘Όχι μόνο δεν έκαναν τίποτα για να τον εμποδίσουν, αλλά και τον διευκόλυναν σημαντικά με την πολιτική τους. Το 1940, η Γαλλία κατελήφθη και ντροπιάστηκε συνθηκολογώντας, η ΕΣΣΔ παρολίγον να καταστραφεί (συνέβαλε καθοριστικά στο να μη συμβεί αυτό και η αντίσταση των Ελλήνων τότε στον Φασισμό και οι Κρητικοί που αποδεκάτισαν τους Γερμανούς αλεξιπτωτιστές, κάτι που ίσως να πληρώνουμε ακόμα). Η Βρετανία επεβίωσε, αναγκάστηκε όμως να παραιτηθεί οριστικά από ότι απέμενε από την Αυτοκρατορία της.

Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Η πυξίδα του

"Λειτουργεί ως ενωτικός παράγοντας, χωρίς να διστάζει να παίρνει θέσεις ακόμα και υπέρ εκείνων με τους οποίους τον χωρίζουν διαφορές. Όσοι έπαιξαν ένα τέτοιο ρόλο στην ελληνική πολιτική ζωή απέτυχαν. Γιατί να πετύχει ο Θεοδωράκης;"

Του Κώστα Σερέζη, απ' το βιβλίο 
- Μίκης Θεοδωράκης ο οικουμενικός - σελ 63


Ο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ πασχίζει για το καλό του άλλου. Έχει τάξει τον εαυτό του σε αυτό το σκοπό. Τον ενοχλεί η εκμετάλευση, η κατάργηση των ελευθεριών, ατομικών και κοινωνικών, η μείωση της αξιοπρέπειας του ανθρώπου. Αυτό του κόστισε αμέτρητα βάσανα στη ζωή του, γιατί από πολύ νωρίς αναμείχθηκε σε πολιτικές και αγωνιστικές δραστηριότητες, μέσα από τις οποίες θα εξυπηρετούσε αυτό που πίστευε. Δεν ακολουθούσε τυφλά. Γνώμονάς του ήταν μόνο η δική του κρίση, αυτό που πίστευε· κι επειδή δε του απέλειπε ποτέ το θάρρος, πολλές φορές έμενε μόνος και δεχόταν έτσι τα πυρά των άλλων, ακόμα και πρώην πολιτικών του φίλων. Είχε καθαρές ιδέες και τις εξυπηρετούσε με καθαρές πράξεις, άσχετο αν συμφωνούσε κανείς μαζί του ή όχι. Κάθε φορά επέλεγε τους δρόμους εκείνους οι οποίοι θα βοηθούσαν, όπως πίστευε, το όραμά του. Δεν αποσκοπούσε στην εξυπηρέτηση του εαυτού του ή μιας πολιτικής παράταξης, αλλά μέσω αυτής, όποια και αν ήταν, επεδίωκε να πετύχει, όσο μπορούσε, τους απώτερους στόχους του, που ήταν κυρίως ανθρωπιστικοί. Γι’ αυτό και θεωρήθηκε από τους περισσότερους ευκαιριακός, και είναι κάτι που δημιούργησε σύγχυση και παραποίηση, επ’ όσους είχαν συμφέρον, των θέσεών του.

Παρασκευή, 8 Σεπτεμβρίου 2017

Εγκαταλείπω το Κόμμα - του Μίκη Θεοδωράκη



Εγκαταλείπω το Κόμμα - του Μίκη Θεοδωράκη

Πηγή: Οι Δρόμοι του Αρχάγγελου, Β' Τόμος, σελ 1026 έως 1039



Όταν ο Θεοδωράκης "συνάντησε" τον Στάλιν...



ΑΚΟΥΣΑ ΕΝΑ ΑΝΕΠΑΙΣΘΗΤΟ αλλά γνώριμο θρόισμα πάνω απ’ τό κεφάλι μου καί, πρίν προφτάσω νά συνειδητοποιήσω Οτιδήποτε, βρέθηκα ψηλά. Κι όλο ανέβαινα καθώς μέ κρατούσε σφιχτά στήν αγκαλιά του ο ’Αρχάγγελος Μιχαήλ. Πρίν χαθω πίσω απ’ τήν ασημένια βροχή απ’ τούς χιλιάδες μετεωρίτες του ’Ιουλίου, ειδα τόν εαυτό μου καί τούς αλλους καρφωμένους ανάμεσα στά βράχια καί στούς θάμνους. Καθώς ο χρόνος ειχε σταματήσει, τά σώματα ειχαν πάρει τήν επισημότητα των αγαλμάτων.

Τήν ιδια στιγμή βρέθηκα νά κάθομαι αναπαυτικά απέναντι στόν Στάλιν. ’Εκεινος σκυμμένος πάνω απ’ τά χαρτιά του διάβαζε προσεχτικά, ρουφώντας κάπου κάπου καπνό απ’ τήν πίπα του. ’ Ηταν ζεστά καί ηρεμα. Τό μικρό δωμάτιο, στό Κρεμλίνο, μέ τήν ξύλινη επένδυση στούς τοίχους, τόν διακριτικό φωτισμό καί τίς βαθιές δερμάτινες πολυθρόνες, σέ χρωμα βαθύ βυσσινί, ηταν βυθισμένο μέσα σ’ ενα γοητευτικό ημίφως. Πάνω απ’ τόν ωμο του ’Ιωσήφ Βησαριόνοβιτς στέκονταν, ελαφρά σκυμμένος, περιμένοντας ίσως ν’ ακούσει κάποια παρατήρηση, ο Μαλένκοφ. 

Παρατήρησα πώς ημουν ντυμένος μέ τήν απλή αλλά ανετη στολή του κομισάριου του Κόκκινου Στρατου. Φορουσα μπότες από μαλακό δέρμα, κατάμαυρες, πού κάλυπταν τίς γάμπες μου φτάνοντας λίγο πιό κάτω απ’ τό γόνατο. 'Ως συνήθως, ειχα τό ενα πόδι πάνω στ’ αλλο, κι ενιωθα οτι ο χωρος αυτός καί τά πρόσωπα μου ηταν πολύ οικεία. ’Αποφάσισα νά καπνίσω. Πρίν προλάβω ομως νά βγάλω τά σπίρτα, μιά φλόγα αναψε μπροστά στό τσιγάρο μου. Ρουφώντας αργά καί ηδονικά, γύρισα νά δω τό πρόσωπο στό όποιο ανηκε τό τόσο πρόθυμο χέρι. Καί ειδα τό πρόσωπο του συντρόφου Μπέ- ρια, του οποίου, ως εκείνην τή στιγμή, δέν ειχα αντιληφθεΐ τήν παρουσία. Καθώς κρατουσε ακόμα τό αναμμένο σπίρτο, ειχε γείρει ελαφρά πάνω απ’ τόν ωμο μου. Πίσω απ’ τά μικροσκοπικά ματογυάλια, τό βλέμμα του, οπως πάντα, σπινθηροβόλο. Στά χείλη του ενα ανεπαίσθητο μειδίαμα, σάν νά μου ’λεγε «Τιμή μου νά σέ υπηρετω, δοξασμένε σύντροφε Μίκη».

Αυτή η μικρή διαταραχή απέσπασε τόν σύντροφο Στάλιν απ’ τά χαρτιά του. Σταμάτησε, ύψωσε τό βλέμμα του πρός εμένα καί ειπε μέ κείνη τή χαρακτηριστική γεωργιανή προφορά του, πού τόσο ξαφνιάζει οταν τήν πρωτακους:

Οι νέοι πρίγκιπες - του Μίκη Θεοδωράκη



Οι νέοι πρίγκιπες - του Μίκη Θεοδωράκη

Πηγή: Οι Δρόμοι του Αρχάγγελου, Β' Τόμος, σελ 1132 έως 1136


Κοινωνικοπολιτική σκιαγράφηση του Μίκη Θεοδωράκη

του Παύλου Πετρίδη
(βλέπε εκτενέστερα «Ο Πολιτικός Θεοδωράκης (1940-1996)» του ιδίου από τις εκδόσεις «ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ")

Η παρούσα ιστορική σκιαγραφία, προσεγγίζοντας τον πολιτικό Θεοδωράκη επισταμένα και αποκλειστικά, φιλοδοξεί να τον ερμηνεύσει παρά την προφανή ταύτιση του μουσικού έργου του με την πατριωτική του συνεισφορά.

Συνεκτιμώντας παράλληλα πως οι πολιτικοί και ιδεολογικοί προσανατολισμοί του αδιαμφισβήτητα προηγήθηκαν των μουσικών του αναζητήσεων, καθορίζοντας (σε μεγάλο βαθμό) και την καλλιτεχνική του συμβολή. Μέσα από την προσωπική αυτή 'μεθοδολογική' προσέγγιση αξιολογείται, επομένως η εθνικοπολιτική του πορεία συνολικά, χωρίς να υποδηλώνεται ωστόσο, η ευχέρεια διάκρισης του εμπνευσμένου δημιουργού από τον αγωνιστή και ιδεολόγο.

Δευτέρα, 4 Σεπτεμβρίου 2017

Μία βραδιά γεμάτη ΕΛΠΙΔΑ για τα παιδιά και το μέλλον


Το περιμέναμε με ανυπομονησία και όχι άδικα! Το φθινόπωρο ξεκίνησε -τουλάχιστον ημερομηνιακά- με τον καλλίτερο τρόπο, καθώς στο Ηρώδειο την 1η Σεπτεμβρίου, χιλιάδες τυχερών επισκεπτών έζησαν μοναδικές στιγμές στην φιλανθρωπινή συναυλία του Στέφανου Κορκολή, σε έργα του Μίκη Θεοδωράκη, παρουσία του μεγαλύτερου μουσουργού της εποχής μας! Το γεγονός πως η συναυλία έγινε στα πλαίσια του έργου του Συλλόγου "ΕΛΠΙΔΑ" για παιδιά με καρκίνο, κάνει την συγκεκριμένη ημέρα ακόμη πιο σημαντική! Όπως επίσης και η παρουσία της ανεπανάληπτης Μαρίας Φαραντούρη, έχοντας πλάι της την ερμηνεύτρια/αναβιώτρια των "προδομένων" έργων του Μίκη, Σοφία Μανουσάκη!